บทที่ 173 ราคา

มุมมองของพีต

ทันทีที่รถชะลอจอดหน้าทางเข้าโรงพยาบาล มือของผมก็ผลักประตูออกไปแล้ว

“อัลฟ่า...”

ผมไม่รอให้คนขับพูดจบด้วยซ้ำ กระโดดลงจากรถทั้งที่มันยังไม่หยุดสนิท แล้วออกวิ่ง หัวใจโถมกระแทกซี่โครงรุนแรงเสียจนทุกลมหายใจเหมือนบาดทะลุอก

ผมไม่รู้ว่ากำลังจะได้เจออะไร ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เสียงสะอื้นของพริ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ